मृत्यु शय्यामा ढल्दा म
मुस्कुराउने ओठहरु पनि होलान्
जितले चिच्याँउदा म
चसक्क मुटु बिझ्नेहरु पनि होलान्
Continue reading को ? →

म त हराएको नेपाली हजुर
चुपचाप अपमान सहन्छु
अनि,
इतिहासको शान दिन्छु
जसमा मेरो कुनै योगदान छैन
Continue reading त्यसैले,म नेपाली होइन →

चुँडिएको हृदय मेरो त्यतै कतै हिड्दैछ कि ?
भुलिएको सपना मेरो त्यतै कतै उड्दैछ कि ?
हेरीदेउ नजर डुलाइ तिमि,
हराएको चाहना मेरो त्यतै कतै झुल्दैछ कि ? Continue reading नोटबुक कविता #1 →

युद्ध गर्न अचेल बन्दुक चाइन्न
द्वोष देखाउन अचेल षडयन्त्र बनाइन्न
प्रत्येक शकुनीले अचेल फेसबुक चलाउछन्
तिर-बाँण भन्दा तिखो पोस्ट गर्छन्
एक स्टाटसले ठहरै पार्छन् Continue reading शकुनी अचेल फेसबुक चलाउछन् [कविता] →

भावनामा तिमि अनि भावनामा म ।
ओझेल कतै स्मरणका गल्लीहरुमा हराइ रहदा
प‌‌ंछी झै बादलका पाताहरुमा टेकि
रमाइलो कतै स्मरणका आकाशहरुमा उडि रहदा Continue reading स्मरण [poem] →

कहिले किसानको खुसि बनी बर्सन्छ ।
कहिले दुखिको आँसु बनि तप्किन्छ ।

कहिले प्रयोगशालाको ज्यान बनी हाँस्ने ।
कहिले हजारौ लास तैराउने बाढिको छाल बनी रुने ।

यहि कसैको प्राण बन्छ र यसैले कसैको प्राण लिन्छ ।
यहि मात्र बुझ्दो हो कसरी कसका लागि के बन्ने ?

बताउन खोजे, सुनिनौ त, मेरो के दोष ?
देखाउन खोजे, आँखा घुमायौ त, मेरो के दोष ?
अचाक्लि गर्छौ भन्ने तिमी बुझ्ने गर कहिले काँहि
ढाँटि ढाँटि मन, सम्झन्छ तिम्लाइ त, मेरो के दोष ??